Renaat Danckaert 1965-2016




Dag Renaat.

Eigenlijk kennen we elkaar nog niet zo lang. Wat is het? Drie jaar?
Als ik het mij goed herinner heb ik jou voor het eerst ontmoet - in de Hill of course - zo'n 4, 5 maanden nadat ik mijn eerste brommer heb gekocht. Je bent direct beginnen babbelen met mijn vrouw en ik. Dat was voor jou de normaalste zaak van de wereld. We waren precies jeugdkameraden die elkaar jaren later weer tegenkomen.
We hadden schijnbaar een band. En achteraf bekeken is dat eigenlijk niet zo moeilijk: we hebben veel gemeenschappelijke interesses. Internet, computers, grafisch ontwerp, fotografie, video, de U.S. of A. en natuurlijk: brommeren.
Alleen onze muzieksmaak loopt wat uiteen. Ikzelf luister naar Neil Young, Raymond van het Groenewoud en Miley Cyrus. Naar Mozart, Bach en Puccini. Jij houdt van AT the FRONT, Dyscordia, Immanent Distance en andere Heavy Metal iconen waarvan ik naam niet ken en soms ook niet kan uitspreken. In mijn ogen en ogen Pure Hard Core Metal.
En toch - Renaat - onder dat Heavy Metal-laagje van jouw schuilt een warme beer, met doordringende bruine ogen, een zachte stem en vooral: altijd goedlachs.
Nog niet zo lang geleden zijn we samen beginnen prutsen aan de website van Flanders Fields Chapter Belgium en heb ik je wat beter leren kennen.
Je bent een speciale. In mijn familie zeggen ze tegen zo iemand: "Als 't in zijn kop zit, zit 'et niet in zijn gat."
Want wees eerlijk, Renaat, je bent echt wel een gedreven doorzetter, soms op het koppig af. Je streeft perfectie na, en dat siert je. Die passie voor perfectie zie je in alles wat je doet.
Neem nu die website... Hoeveel keer moet ik niet horen: "Ja maar, zo doen we dat niet." "We hebben het altijd anders gedaan." "Zo werk ik niet." "Zo wil ik het niet."
Je bent misschien soms een stijfkop, maar wel eentje met een open geest. Open voor een nieuwe aanpak. Open voor nieuwe technieken. Open voor nieuwe accenten.
Maar voor je verandert van gedacht, moet je wel eerst voor 200% zeker zijn dat de nieuwe koers beter en schoner is. Je wilt geen verandering voor de verandering. Voor jou moet verandering verbetering zijn, anders hoeft het niet. Wat zeg ik: mag het niet.
Vorige woensdag heb ik 's avonds laat de website nog aangepast, omdat ik weet dat je graag hebt dat ik snel reageer. Op zoek naar materiaal voor die triestige update heb ik je naam eens gegoogled. Heb je dat ooit al eens gedaan? Je moet eens weten wat ik allemaal gevonden heb.
Foto's van een lachende Renaat. Foto's van een stoere Renaat. Foto's van een trotse Renaat, op zijn blauwe bike. Foto's van een super-geconcentreerde Renaat aan een mengtafel. Foto's van een plezante Renaat die uit de bol gaat. En vooral, heel veel foto's van een lachende Renaat.
En vreemd genoeg ook een foto van een guitige krullenbol met een basgitaar in de pollen. Echt Renaat. Was het niet van je tattoo op voor bovenarm, ik had je nooit herkend! Wat me daarbij opviel was de kleur van die basgitaar: blauw. Dezelfde staalharde tint als je glimmende Harley.
Een vriendin van mij schreef ooit: "Je bent pas dood als je vergeten bent." Renaat, gij gaat in mijn leven nooit dood gaan. Telkens een blauwe Harley mijn pad kruist, zal ik aan je denken. Telkens ik onder een blauwe hemel aan 't fietsen of aan 't golfen ben, zal ik aan je denken. Telkens het blauwe opstartscherm van mijn pc aanfloept, zal ik aan je denken.
Renaat, met jou is het een beetje zoals J.K. Rowlings het schrijft in mijn favoriete verhalen-cyclus Harry Potter: "ALWAYS".
Bedankt Renaat, voor alles. En tot ergens onderweg...

Rik 7/09/2016